انقراض خندههایت را چگونه باور کنیم؟
خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – شعر برای خندههای ناتمام مهشاد: «سیاه، سپید؛ بلوطها، گیلاسهای وحشی، در ما ارسباران میسوزد واژههایت نمیبارد نگاه کن سبزها را! از هیرکانیها تا زاگرسیها سیاه پوشیدهاند… آسمان اما بر خزر بر ارومیه حتی با تیر بر ما میبارد انقراض خندههایت را چگونه باور کنیم؟» سومین شامگاه تیرماه – فاطمه (آیسان)