بحث درباره زندگی‌نامه رضاشاه
نشست نقد کتاب «رضانام تا رضاخان، زندگی‌نامه رضاشاه پهلوی از ۱۲۵۶ تا ۱۲۹۹» نوشته هدایت‌الله بهبودی با بحث درباره زندگی‌نامه‌نویسی، اهمیت مستندنگاری و نیز زندگی‌نامه رضاشاه برگزار شد. به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، نشست نقد و بررسی کتاب «رضا نام تا رضاخان، زندگی‌نامه رضاشاه پهلوی از ۱۲۵۶ تا ۱۲۹۹» یکشنبه (۳ اسفندماه) با حضور هدایت‌الله بهبودی، مولف کتاب، سید مصطفی تقوی، منتقد، رضا مختاری اصفهانی، منتقد، حجت‌الاسلام و المسلمین محمدعلی مهدوی‌راد، منتقد، علی‌اکبر رنجبر کرمانی، سرویراستار و محمدمهدی اسلامی، دبیر جلسه برگزار شد. در ابتدای این نشست، هدایت‌الله بهبودی با اشاره به دیدگاه رشید یاسمی درباره تاریخ علم در رساله «آئین نگارش تاریخ» گفت: علم نور است اما علم تاریخ نوری است بسیار ضعیف و لرزان که هر لحظه خاموش و باز روشن می‌شود و کمتر کسی با اطمینان تمام، پیش پایی به چراغ او تواند دید. این مولف علت حضور در این جلسه را شنیدن درباره کاستی‌ها، جاافتادگی‌ها، نادیدن‌ها و… عنوان کرد تا به گفته خود در تالیفات بعدی این موضوعات را جبران کند. بهبودی با بیان این‌که زندگی‌نامه‌نویسی فنی است که ویژگی‌های خاص خود را دارد، گفت: بعضی افراد مانند رضا خان زنده هستند و از زمان روی کار آمدن شخصیت زنده‌ای دارند و آدم‌های مختلفی از قشرهای مختلف درباره او صحبت می‌کنند. بنابراین رفتن به سراغ این شخصیت‌ها تفاوت‌هایی با سایرین دارد. این پژوهشگر همچنین بیان کرد: سعی کردم مهندسی و ساختار کتاب به نحوی باشد که خوانش آن زحمت چندانی بر خواننده تحمیل نکند. زندگی‌نامه، ارائه اطلاعات عمومی است اما وقتی وارد واکاوی علت‌ها و روابط علی می‌شویم نقطه عزیمت تاریخ و مشکلات از این‌جا آغاز می‌شود. همچنین در این کتاب سعی کردم از تحلیل دوری کنم و تحلیل‌گر نباشم. در ادامه، رضا مختاری اصفهانی با بیان این‌که زندگی‌نامه‌نویسی کار مشکلی است، گفت: کسی که زندگی‌نامه می‌نویسد باید دو ویژگی داشته باشد؛ نویسنده‌ای متبحر، دارای قلمی روان و جذاب باشد و به تاریخ اشراف داشته باشد. نویسنده کتاب با توجه به این‌که پیش از این، دو زندگی‌نامه نوشته، از این ویژگی‌ها برخوردار است. این منتقد افزود: بهبودی علاوه بر انتخاب برهه سختی از تاریخ، موضوعی را انتخاب کرده که منابع درباره آن کم است اما با قلم روان نویسنده، این کتاب خوش‌خوان نوشته شده است. نویسنده در قسمت هایی از کتاب از این قلم روان استفاده نکرده و با کثرت نقل قول‌هایی مواجه‌ایم که به شاکله کار آسیب رسانده است. نویسنده در مواردی از نقل قول‌های زیادی از افراد با نگاه‌های مختلفی استفاده کرده که به وجه پژوهشی کار آسیب رسانده است. مختاری اصفهانی با تاکید بر این‌که نویسنده باید تکلیف خود را با روایت پیش از نگارش کتاب روشن کند، گفت: اما در این کتاب نویسنده از این روش استفاده نکرده و روایت‌های مختلفی را در کتاب گنجانده است. او سپس از این‌که در فصل‌های اول، جنبه زندگی‌نامه بر کتاب غلبه دارد گفت و در ادامه بیان کرد: آقای بهبودی به غیر از این کتاب، درآثار دیگرش هم سعی کرده بی‌طرف باشد و قلم بی‌طرفانه داشته باشد. مختاری اصفهانی سپس با بیان این‌که نویسنده سعی کرده در قسمت هایی از کتاب در مورد موارد مختلف توضیحاتی ارائه کند اما این
