زندگی نابینایی؛ روزنهای از امید و آرزو
باید اهل این دنیا باشی تا حال و روزشان را درک کنی، دنیایی که آدمهایش با چشمان بسته و با یک عصا مسیر زندگی خود را طی می کنند، دنیایی که برای افرادش، دنیا در یک تاریکی محض خلاصه شده است. چشمانی که اگر صبح شود روشنایی صبح و اگر شب شود تاریکی شب را